Reference Stereo System by Frank2

[twani]

Je kunt ook gewoon meteen een Mastersound kopen............

[thepioneer]

tsja alle nieuwe spullen moet je inspelen, de klank wordt gemakkelijker, losser, vaak meer definitie, detaillering en ruimtelijkheid  zijn de gevolgen.

Toch tijd voor een burmester. Deze komen ingespeeld aan 

[John Wx]

Toch tijd voor een burmester. Deze komen ingespeeld aan 

Zou wat zijn bij de autodealer nieuwe auto 10000km op de teller 

[Deleted Member 2]

Lynch en ik zijn gisteren bij Frank en zijn dames op (luister)visite geweest.
Zijn vraag was om heel kritisch te zijn. Dat hebben we gedaan. Ik kan wel al verklappen dat we een aantal indrukken hebben opgedaan die soms lijnrecht tegenover elkaar staan. Een verklaring hebben we niet kunnen vinden.
Wel kan ik al verklappen dat de prestaties van de set met sprongen zijn vooruit gegaan ten opzichte van wat Bas Akkerman en ik destijds gehoord hebben.

Aan het verdere verslag wordt gewerkt.

Gr
Henk

[twani]

Zou wat zijn bij de autodealer nieuwe auto 10000km op de teller 

Bij de topmerken worden motoren "ingedraaid" , danwel op de bank danwel op de straat . Kunnen ze meteen controleren of de zekeringen van de auto wel in de juiste richting staan, gaat ie toch weer 3km/h harder en klinkt de geluidsinstallatie aan boord ook losser, met meer zwart en lucht tussen de instrumenten.

[frank2]

Lynch en ik zijn gisteren bij Frank en zijn dames op (luister)visite geweest.
Zijn vraag was om heel kritisch te zijn. Dat hebben we gedaan. Ik kan wel al verklappen dat we een aantal indrukken hebben opgedaan die soms lijnrecht tegenover elkaar staan. Een verklaring hebben we niet kunnen vinden.
Wel kan ik al verklappen dat de prestaties van de set met sprongen zijn vooruit gegaan ten opzichte van wat Bas Akkerman en ik destijds gehoord hebben.

Aan het verdere verslag wordt gewerkt.

Gr
Henk

ja het was een gezellige middag. En ik heb weer het genoegen gehad om een nieuw persoon te leren kennen, die achter de naam Lynch schuil gaat. Daarnaast heb ik weer nieuwe muziek gehoord die ik nog eens op mijn gemak moet gaan beluisteren.

[Deleted Member 2]

Het vervolg op het verslag van het luisterbezoek aan Frank en zijn drie dames.....

Zoals eerder gemeld zijn Lynch1979 en ik op verzoek van Frank bij hem op luisterbezoek geweest. Net als bij eerdere bezoekjes werden we zeer hartelijk welkom geheten door drie dames waarvan twee prachtige blonde exemplaren. Over de derde dame later meer......

Frank vroeg ons nadrukkelijk om onomwonden aan te geven wat we van zijn set vinden en zeer kritisch te zijn. Sinds mijn laatste bezoek bij hem, destijds samen met Bas is de eindversterker vervangen door de Plinius. Alle andere kleinere veranderingen in zijn set hebben we geen aandacht aan besteed: Frank, speel svp zoals jij normaal ook je muziek speelt, was mijn verzoek aan hem (en dus stond de Plinius continu op stand A/B).

Al bij de eerste tonen wordt mij duidelijk dat er qua klank en stereobeeld sinds mijn laatste bezoek (met Bas) een forse verbetering is. Niet meer dat verschrikkelijk rommelige geluidsbeeld zoals voorheen. Lynch1979 (ook een Frank) merkte op dat er wel erg veel laag is, waarover later meer.

Dan na de eerste indruk beginnen wat details op te vallen. Later met andere tracks - die via een usb stick door de Anthem worden afgespeeld - wordt die indruk bevestigd:

Lady be good, Jazz at the pawnshop: geeft de ambiance van een rokerige jazzclub waar ook als de muziek speelt de kassa hoorbaar rinkelt en obers hardop bestelling doorgeven. Onnatuurlijk / in scene gezet of niet, maar zo als dit weergegeven wordt via de set waan ik me weer in zo'n club. De weergave van de set geeft echter vanaf de luisterpositie niet de diepte door die zo kenmerkend is voor een club waar muziek gespeeld wordt en waar het geroezemoes van het publiek de afmetingen van de ruimte aangeeft.
Een bekend trucje is dan om wat te schuiven op je plek: beetje naar voren, beetje opzij, etc.
En dan plotseling als ik op mijn hurken zit voor de bank is daar het 3D geluid.
Terug op de luisterplek is magie weg en ook de klank is anders dan op de plek tussen de bank en de salontafel.
Het moet wel een koddig gezicht zijn geweest dat twee bezoekers (in de poephouding ) naar muziek zitten te luisteren.
Piano, bas, sax, vibrafoon klinken mooi in evenwicht en de vibrafoon geeft die fraaie metalige klank die zo kenmerkend is voor dat instrument.

Good tradition, tanita Tikaram: mijn hemel, niet om aan te horen. De s'n (sibilance) snijden dwars door je ziel. Dit is een opname die ongenadig de gevoeligheid voor dit verschijnsel laat horen. Nou dat gebeurde dan ook. Het is geen direct bewijs dat er iets aan de hoogweergave mankeert, maar is wel een indicatie.

Papa was a rolling stone van de cd Superbass2: 3 bassisten die heerlijk staan te swingen. Attack van het hoog/midden laat zich fraai horen als Ray Brown ook vocaal enthousiast wordt.
Het laag van de 3 contrabassen is helaas niet doortekend. Er is veel laag, misschien wel erg veel laag, maar de set geeft niet weer dat het drie contrabassen zijn met klankkasten, snaren, etc. Het is teveel een massa van lage tonen.

Stille nacht, Cantate Domino: de afzonderlijke stemmen van de dames vooraan en de heren van het koor daar achter, worden zeer goed in de ruimte van de kerk weergegeven. Je kan af en toe de koorleden horen ademhalen en even slikken. Dat moest ik ook doen. Nog niet veel vaker heb ik deze opname zo goed gehoord.

Cows door Bonnie Prince billy:  de intieme sfeer van deze track wordt door de set erg goed neergezet. Alle details van de stem van BPB die zo kenmerkend zijn voor deze zanger zijn aanwezig.

Tchaikovsky - Symphony 4 Scherzo: pizzicato gedeelte waaraan nagenoeg alle strijkinstrumenten van het orkest deelnemen. Niet allemaal tegelijk, maar in een soort golfbeweging door het orkest. Het hoorbare resultaat zou moeten zijn dat de klanken ook als een zwerm vogels door de kamer gaan. Helaas komt dat er niet geheel uit. Het speelt zich af op één vlak en de diepte mist waardoor je dat speciale effect mist.

Jean-Pierre van marcus miller: geweld en virtuositeit op de basgitaar en een drummer die hard met de stok op de rand van de snaredrum slaat gedurende nagenoeg het gehele stuk en in één strak ritme. Het geluid van de stok moet venijnig zijn en tevens is in de klap ook het bijgeluid van de rest van de snaredrum en het verdere drumstel hoorbaar. Helaas liet de set deze ragfijne nuances niet horen. Het is een klap en daar zal je het als luisteraar mee moeten doen. Het zit wel in de informatie, maar kan niet / niet volledig weergegeven worden. In deze track mis ik dit "gouden randje rond de klap" heel erg.

Roger Waters, three wishes: deze track geeft door middel van Q-sound een aantal effecten mee die via een normale stereo cd niet weergegeven kunnen worden. Zo zou in deze track links ter hoogte van de luisterplek (waar ik nog steeds op mijn hurken zit) een zeer lage vervormde stem hoorbaar moeten zijn. Ondanks dat deze set allemachtig veel laag kan produceren, lukt het niet om het beoogde effect te laten horen (zelfs niet een klein beetje). Zeer opmerkelijk

Paolo Fresu op flugelhorn (soort trompet): kenmerkend voor de bijzondere trompet en de speelwijze van Paolo Fresu is dat er in het zeer rijke geluid van dit instrument scherpe randjes zitten zoals je die ook wel hoort van Miles Davis.
Ondanks dat de set zoals we gehoord hebben in de track van Tanita Tikaram "uitstekend" scherpe randjes kan weergeven, blijft het hier achterwege. Opnieuw zeer opmerkelijk en neemt helaas ook weer een essentieel element van de weergave weg terwijl die informatie wel in de muziek zit.

Delen uit de symphonie nr8 van Mahler met orkest, dames, heren en kinderkoor: een opname met een bezetting van circa 1000 musici die zeer complex is, sfeervol, mysterieus en groots, wordt ondanks al het vocaal en instrumentaal geweld wat ingehouden gepresenteerd. Wel wordt de mysterieuze sfeer perfect met behoud van details en plaatsing weergegeven.


Al met al een middag met vele onopgeloste -mogelijke- tegenstellingen in de weergave en stramme benen door het hurken, maar die zeer geslaagd en gezellig was.
Voor Frank wellicht een ijkpunt om zijn set nog weer verder te tunen en de vreemde tegenstellingen in weergave op te lossen.
Op de terugweg hebben Lynch1979 en ik daar nog over zitten denken en analyseren, maar zijn er niet uitgekomen.

Zoals beloofd nog aandacht en hulde voor de derde dame die heerlijk met ons kon meepraten over audio tijdens de pauzes die we namen. De maaltijd die we geserveerd kregen maakt het alleen al waard om naar het verre oosten te gaan.
Zeer veel dank en waardering voor jullie gastvrijheid.

Gr
Henk

[chansig]

Leuke recensie om te lezen.

Gr Hans

[Joris1971]

Wat mij opvalt bij dit soort luistermiddagjes is dat er heel technisch wordt geluisterd en erg kritsich de set wordt geobserveerd.
Dit zou voor mij al geen reden zijn om mijn set zo te laten 'keuren'.
Als ik Frank zou zijn, zou ik me achteraf alleen maar onzeker worden over mijn set en de kans is miz groot (frank kennende) aan het veranderen en tweaken zou gaan.

[Bas Akkerman]

Mooi beschreven indrukken Henk, wow! Grappig om te lezen dat jij ook aan het kaketoeen bent geslagen.

En wat frappant al die verschillen. Stond de DSP in de Anthem aan? Zou de DSP van de Anthem soms gemeten pieken in de muziek wat dimmen waardoor diepte (dynamiek?) wordt afgevlakt? Just a wild guess.

@Joris: Frank gaf bij voorbaat aan dat hij graag wilde dat er kritisch geluisterd werd. Dan nog zal de ene bezoeker scherper luisteren dan de ander. Ik denk dat dat geen probleem hoeft te zijn als je als bezitter van de set realiseert en accepteert wat je set aan tekortkomingen heeft.

[Deleted Member 2]

Mooi beschreven indrukken Henk, wow! Grappig om te lezen dat jij ook aan het kaketoeen bent geslagen.

En wat frappant al die verschillen. Stond de DSP in de Anthem aan? Zou de DSP van de Anthem soms gemeten pieken in de muziek wat dimmen waardoor diepte (dynamiek?) wordt afgevlakt? Just a wild guess.

@Joris: Frank gaf bij voorbaat aan dat hij graag wilde dat er kritisch geluisterd werd. Dan nog zal de ene bezoeker scherper luisteren dan de ander. Ik denk dat dat geen probleem hoeft te zijn als je als bezitter van de set realiseert en accepteert wat je set aan tekortkomingen heeft.

@Bas: bedoel je met kaketoeen..........? Wil je het echt weten? Je weet dat ik van de details ben

@Bas: De Arc van de Anthem stond volgens Frank aan. Ik heb hem nadrukkelijk gevraagd alles zo te laten zoals hij naar de set luistert. Daarom ook geen klasse A ingesteld op de Plinius.
Ik heb bewust afstand gehouden van technische details. De set zoals hij is en dat is het.
Het enige compromis is dat ik weggegaan ben van de eigenlijke luisterplek.

@Joris: het is inderdaad zoals Bas al aangaf dat het de vraag van Frank was om kritisch te luisteren en onomwonden de indrukken terug te koppelen.

@Hans: dank

Gr
Henk

[Actionhost]

Wat mij opvalt bij dit soort luistermiddagjes is dat er heel technisch wordt geluisterd en erg kritsich de set wordt geobserveerd.
Dit zou voor mij al geen reden zijn om mijn set zo te laten 'keuren'.
Als ik Frank zou zijn, zou ik me achteraf alleen maar onzeker worden over mijn set en de kans is miz groot (frank kennende) aan het veranderen en tweaken zou gaan.

Kan me daar wel een beetje in vinden ja. In dit geval heeft de bezitter van de set aangegeven dat kritisch luisteren zijn voorkeur heeft. Maar zou voor mij persoonlijk ook wat te veel van het goede zijn.

[chansig]

Zoveel mensen zoveel smaken. Slecht klonk het 2 jaar geleden al niet bij Frank. En de tips kunnen je ook verder helpen. Daarnaast het is een ding...zegt toch niets over de persoon ?

Gr Hans

[alexander2]

Leuk verslag maar heeft onze Frank 3 vrouwen?

[AbZ]

Leuk verslag maar heeft onze Frank 3 vrouwen?

Dat vind je wel interessant?  Moet je ook bij de Mormonen gaan...

[Deleted Member 2]

Leuk verslag maar heeft onze Frank 3 vrouwen?

nee, drie dames!

[frank2]

Mooi beschreven indrukken Henk, wow! Grappig om te lezen dat jij ook aan het kaketoeen bent geslagen.

En wat frappant al die verschillen. Stond de DSP in de Anthem aan? Zou de DSP van de Anthem soms gemeten pieken in de muziek wat dimmen waardoor diepte (dynamiek?) wordt afgevlakt? Just a wild guess.

Er is in principe maar 1 piek die wordt afgevlakt op 40 Hz de linker speaker die een + 8 db boost heeft.

En tuurlijk is het leuk als iedereen schrijft geweldig e.d. maar ik wil van anderen horen waar de eventuele pijnpunten liggen. Voor mijzelf weet ik die wel maar als een ander dat bevestigd en soms met nieuwe inzichten komt kun je dat punt ook weer verbeteren. Die verbeterpunten kunnen heel simpel zijn, als bijvoorbeeld het geschrevene teveel aan bas, een kwestie van de roomgain iets minder zetten, die staat nu op 2,6 en kan misschien naar 2,4. Persoonlijk vind ik het nu lekker klinken, maar door de gain iets minder te zetten heb ik misschien/zeker een betere basweergave.

[KlipschHT]

Leuk verslag om te lezen Henk!

[frank2]

Als je op pagina 1 van dit topic kijkt, kun je een plattegrond zien van de luisterpositie, daar zie je dat de bank precies naast het muurtje staat, als je iets naar voren zit of hurkt zit je van het muurtje af en zit je in de woonkamer, dat is het verschil in 3D waar Henk over schrijft.

[lynch1979]

Het vervolg op het verslag van het luisterbezoek aan Frank en zijn drie dames.....

Zoals eerder gemeld zijn Lynch1979 en ik op verzoek van Frank bij hem op luisterbezoek geweest. Net als bij eerdere bezoekjes werden we zeer hartelijk welkom geheten door drie dames waarvan twee prachtige blonde exemplaren. Over de derde dame later meer......

Frank vroeg ons nadrukkelijk om onomwonden aan te geven wat we van zijn set vinden en zeer kritisch te zijn. Sinds mijn laatste bezoek bij hem, destijds samen met Bas is de eindversterker vervangen door de Plinius. Alle andere kleinere veranderingen in zijn set hebben we geen aandacht aan besteed: Frank, speel svp zoals jij normaal ook je muziek speelt, was mijn verzoek aan hem (en dus stond de Plinius continu op stand A/B).

Al bij de eerste tonen wordt mij duidelijk dat er qua klank en stereobeeld sinds mijn laatste bezoek (met Bas) een forse verbetering is. Niet meer dat verschrikkelijk rommelige geluidsbeeld zoals voorheen. Lynch1979 (ook een Frank) merkte op dat er wel erg veel laag is, waarover later meer.

Dan na de eerste indruk beginnen wat details op te vallen. Later met andere tracks - die via een usb stick door de Anthem worden afgespeeld - wordt die indruk bevestigd:

Lady be good, Jazz at the pawnshop: geeft de ambiance van een rokerige jazzclub waar ook als de muziek speelt de kassa hoorbaar rinkelt en obers hardop bestelling doorgeven. Onnatuurlijk / in scene gezet of niet, maar zo als dit weergegeven wordt via de set waan ik me weer in zo'n club. De weergave van de set geeft echter vanaf de luisterpositie niet de diepte door die zo kenmerkend is voor een club waar muziek gespeeld wordt en waar het geroezemoes van het publiek de afmetingen van de ruimte aangeeft.
Een bekend trucje is dan om wat te schuiven op je plek: beetje naar voren, beetje opzij, etc.
En dan plotseling als ik op mijn hurken zit voor de bank is daar het 3D geluid.
Terug op de luisterplek is magie weg en ook de klank is anders dan op de plek tussen de bank en de salontafel.
Het moet wel een koddig gezicht zijn geweest dat twee bezoekers (in de poephouding ) naar muziek zitten te luisteren.
Piano, bas, sax, vibrafoon klinken mooi in evenwicht en de vibrafoon geeft die fraaie metalige klank die zo kenmerkend is voor dat instrument.

Good tradition, tanita Tikaram: mijn hemel, niet om aan te horen. De s'n (sibilance) snijden dwars door je ziel. Dit is een opname die ongenadig de gevoeligheid voor dit verschijnsel laat horen. Nou dat gebeurde dan ook. Het is geen direct bewijs dat er iets aan de hoogweergave mankeert, maar is wel een indicatie.

Papa was a rolling stone van de cd Superbass2: 3 bassisten die heerlijk staan te swingen. Attack van het hoog/midden laat zich fraai horen als Ray Brown ook vocaal enthousiast wordt.
Het laag van de 3 contrabassen is helaas niet doortekend. Er is veel laag, misschien wel erg veel laag, maar de set geeft niet weer dat het drie contrabassen zijn met klankkasten, snaren, etc. Het is teveel een massa van lage tonen.

Stille nacht, Cantate Domino: de afzonderlijke stemmen van de dames vooraan en de heren van het koor daar achter, worden zeer goed in de ruimte van de kerk weergegeven. Je kan af en toe de koorleden horen ademhalen en even slikken. Dat moest ik ook doen. Nog niet veel vaker heb ik deze opname zo goed gehoord.

Cows door Bonnie Prince billy:  de intieme sfeer van deze track wordt door de set erg goed neergezet. Alle details van de stem van BPB die zo kenmerkend zijn voor deze zanger zijn aanwezig.

Tchaikovsky - Symphony 4 Scherzo: pizzicato gedeelte waaraan nagenoeg alle strijkinstrumenten van het orkest deelnemen. Niet allemaal tegelijk, maar in een soort golfbeweging door het orkest. Het hoorbare resultaat zou moeten zijn dat de klanken ook als een zwerm vogels door de kamer gaan. Helaas komt dat er niet geheel uit. Het speelt zich af op één vlak en de diepte mist waardoor je dat speciale effect mist.

Jean-Pierre van marcus miller: geweld en virtuositeit op de basgitaar en een drummer die hard met de stok op de rand van de snaredrum slaat gedurende nagenoeg het gehele stuk en in één strak ritme. Het geluid van de stok moet venijnig zijn en tevens is in de klap ook het bijgeluid van de rest van de snaredrum en het verdere drumstel hoorbaar. Helaas liet de set deze ragfijne nuances niet horen. Het is een klap en daar zal je het als luisteraar mee moeten doen. Het zit wel in de informatie, maar kan niet / niet volledig weergegeven worden. In deze track mis ik dit "gouden randje rond de klap" heel erg.

Roger Waters, three wishes: deze track geeft door middel van Q-sound een aantal effecten mee die via een normale stereo cd niet weergegeven kunnen worden. Zo zou in deze track links ter hoogte van de luisterplek (waar ik nog steeds op mijn hurken zit) een zeer lage vervormde stem hoorbaar moeten zijn. Ondanks dat deze set allemachtig veel laag kan produceren, lukt het niet om het beoogde effect te laten horen (zelfs niet een klein beetje). Zeer opmerkelijk

Paolo Fresu op flugelhorn (soort trompet): kenmerkend voor de bijzondere trompet en de speelwijze van Paolo Fresu is dat er in het zeer rijke geluid van dit instrument scherpe randjes zitten zoals je die ook wel hoort van Miles Davis.
Ondanks dat de set zoals we gehoord hebben in de track van Tanita Tikaram "uitstekend" scherpe randjes kan weergeven, blijft het hier achterwege. Opnieuw zeer opmerkelijk en neemt helaas ook weer een essentieel element van de weergave weg terwijl die informatie wel in de muziek zit.

Delen uit de symphonie nr8 van Mahler met orkest, dames, heren en kinderkoor: een opname met een bezetting van circa 1000 musici die zeer complex is, sfeervol, mysterieus en groots, wordt ondanks al het vocaal en instrumentaal geweld wat ingehouden gepresenteerd. Wel wordt de mysterieuze sfeer perfect met behoud van details en plaatsing weergegeven.


Al met al een middag met vele onopgeloste -mogelijke- tegenstellingen in de weergave en stramme benen door het hurken, maar die zeer geslaagd en gezellig was.
Voor Frank wellicht een ijkpunt om zijn set nog weer verder te tunen en de vreemde tegenstellingen in weergave op te lossen.
Op de terugweg hebben Lynch1979 en ik daar nog over zitten denken en analyseren, maar zijn er niet uitgekomen.

Zoals beloofd nog aandacht en hulde voor de derde dame die heerlijk met ons kon meepraten over audio tijdens de pauzes die we namen. De maaltijd die we geserveerd kregen maakt het alleen al waard om naar het verre oosten te gaan.
Zeer veel dank en waardering voor jullie gastvrijheid.

Gr
Henk

Frank2 en de 3 dames...dank voor de erg prettige dag, de gezelligheid en het eten.

Ik heb er eigenlijk niet veel meer aan toe te voegen, alleen dat Henk het volume flink open draaide (wat helemaal niet erg is) maar toen had  ik wel het gevoel dat er een flinke muur van geluid op je af kwam,de set is op een wat lager niveau qua volume meer mijn smaak.

Maar het laat mij ook niet los waar het aan zou kunnen liggen dat in het ene nummer het laag te aanwezig is en in het andere nummer het eigenlijk totaal weg is.

Ik kan normaal lullen als brugman, maar het schrijven gaat mij toch altijd wat minder goed af 

[Jumping Jack]

Indrukwekkend verslag!

Het 'laten beoordelen' van een set door anderen kan net waardevol zijn. En is het ook gewoon leuk om eens wat mensen van het forum in real life te ontmoeten en over muziek te lullen...

@lynch: Henk houdt idd nogal van wat volume, heb ik hier ook mogen merken  .

[frank2]

Het is zeker waar dat het volume behoorlijk hard stond, tevens ook een verklaring waarom de bas soms erg stevig overkwam. Normaal draai ik op -30 tot -24.  Henk draaide liever op -20 tot -14.  Het is mij opgevallen dat als het volume boven de -20 komt de bas soms teveel is, blijft hij er echter onder, -30 of -25 is het voor mijn gevoel goed.

Wat ik wel kan zeggen is dat als een plaat weinig "bas" in wat voor een vorm dan ook heeft, deze er ook zeker niet is. Echter is er bas aanwezig, soms veel en diep dan wordt dat ook weergegeven. Daniel Lanois met nr 1 van Shine is zo'n cd.

[Robiwan]

Mooi verslag. Henk is een detailfreak en dat is voor het kritisch beoordelen van een set wellicht goed maar voor het "muzikale" plaatje zegt het niet al teveel . Inderdaad vreemd dat het laag nauwelijks aanwezig was met Roger Waters, dat klinkt hier met die kleine Neat's zelfs vet. Ligt het aan de DSP, akoestiek, luisterplek?

Grappig een dame die meepraat over hifi, die zijn extreem zeldzaam, 1 op de 6 miljoen?

[Bas Akkerman]

@Bas: bedoel je met kaketoeen..........? Wil je het echt weten? Je weet dat ik van de details ben

@Bas: De Arc van de Anthem stond volgens Frank aan. Ik heb hem nadrukkelijk gevraagd alles zo te laten zoals hij naar de set luistert. Daarom ook geen klasse A ingesteld op de Plinius.
Ik heb bewust afstand gehouden van technische details. De set zoals hij is en dat is het.
Het enige compromis is dat ik weggegaan ben van de eigenlijke luisterplek.

@Joris: het is inderdaad zoals Bas al aangaf dat het de vraag van Frank was om kritisch te luisteren en onomwonden de indrukken terug te koppelen.

@Hans: dank

Gr
Henk

Met kaketoeen bedoelde ik het op en neer gaan met je hoofd, zodat je beter kan bepalen waar de sweetspot is. Ik zie Lynch en jou gewoon zo voor me wiegen, grappig beeld.

[Vik]

Een leuk en eerlijk verslag.   

Het vervolg op het verslag van het luisterbezoek aan Frank en zijn drie dames.....

Zoals eerder gemeld zijn Lynch1979 en ik op verzoek van Frank bij hem op luisterbezoek geweest. Net als bij eerdere bezoekjes werden we zeer hartelijk welkom geheten door drie dames waarvan twee prachtige blonde exemplaren. Over de derde dame later meer......

Frank vroeg ons nadrukkelijk om onomwonden aan te geven wat we van zijn set vinden en zeer kritisch te zijn. Sinds mijn laatste bezoek bij hem, destijds samen met Bas is de eindversterker vervangen door de Plinius. Alle andere kleinere veranderingen in zijn set hebben we geen aandacht aan besteed: Frank, speel svp zoals jij normaal ook je muziek speelt, was mijn verzoek aan hem (en dus stond de Plinius continu op stand A/B).

Al bij de eerste tonen wordt mij duidelijk dat er qua klank en stereobeeld sinds mijn laatste bezoek (met Bas) een forse verbetering is. Niet meer dat verschrikkelijk rommelige geluidsbeeld zoals voorheen. Lynch1979 (ook een Frank) merkte op dat er wel erg veel laag is, waarover later meer.

Dan na de eerste indruk beginnen wat details op te vallen. Later met andere tracks - die via een usb stick door de Anthem worden afgespeeld - wordt die indruk bevestigd:

Lady be good, Jazz at the pawnshop: geeft de ambiance van een rokerige jazzclub waar ook als de muziek speelt de kassa hoorbaar rinkelt en obers hardop bestelling doorgeven. Onnatuurlijk / in scene gezet of niet, maar zo als dit weergegeven wordt via de set waan ik me weer in zo'n club. De weergave van de set geeft echter vanaf de luisterpositie niet de diepte door die zo kenmerkend is voor een club waar muziek gespeeld wordt en waar het geroezemoes van het publiek de afmetingen van de ruimte aangeeft.
Een bekend trucje is dan om wat te schuiven op je plek: beetje naar voren, beetje opzij, etc.
En dan plotseling als ik op mijn hurken zit voor de bank is daar het 3D geluid.
Terug op de luisterplek is magie weg en ook de klank is anders dan op de plek tussen de bank en de salontafel.
Het moet wel een koddig gezicht zijn geweest dat twee bezoekers (in de poephouding ) naar muziek zitten te luisteren.
Piano, bas, sax, vibrafoon klinken mooi in evenwicht en de vibrafoon geeft die fraaie metalige klank die zo kenmerkend is voor dat instrument.

Good tradition, tanita Tikaram: mijn hemel, niet om aan te horen. De s'n (sibilance) snijden dwars door je ziel. Dit is een opname die ongenadig de gevoeligheid voor dit verschijnsel laat horen. Nou dat gebeurde dan ook. Het is geen direct bewijs dat er iets aan de hoogweergave mankeert, maar is wel een indicatie.

Papa was a rolling stone van de cd Superbass2: 3 bassisten die heerlijk staan te swingen. Attack van het hoog/midden laat zich fraai horen als Ray Brown ook vocaal enthousiast wordt.
Het laag van de 3 contrabassen is helaas niet doortekend. Er is veel laag, misschien wel erg veel laag, maar de set geeft niet weer dat het drie contrabassen zijn met klankkasten, snaren, etc. Het is teveel een massa van lage tonen.

Stille nacht, Cantate Domino: de afzonderlijke stemmen van de dames vooraan en de heren van het koor daar achter, worden zeer goed in de ruimte van de kerk weergegeven. Je kan af en toe de koorleden horen ademhalen en even slikken. Dat moest ik ook doen. Nog niet veel vaker heb ik deze opname zo goed gehoord.

Cows door Bonnie Prince billy:  de intieme sfeer van deze track wordt door de set erg goed neergezet. Alle details van de stem van BPB die zo kenmerkend zijn voor deze zanger zijn aanwezig.

Tchaikovsky - Symphony 4 Scherzo: pizzicato gedeelte waaraan nagenoeg alle strijkinstrumenten van het orkest deelnemen. Niet allemaal tegelijk, maar in een soort golfbeweging door het orkest. Het hoorbare resultaat zou moeten zijn dat de klanken ook als een zwerm vogels door de kamer gaan. Helaas komt dat er niet geheel uit. Het speelt zich af op één vlak en de diepte mist waardoor je dat speciale effect mist.

Jean-Pierre van marcus miller: geweld en virtuositeit op de basgitaar en een drummer die hard met de stok op de rand van de snaredrum slaat gedurende nagenoeg het gehele stuk en in één strak ritme. Het geluid van de stok moet venijnig zijn en tevens is in de klap ook het bijgeluid van de rest van de snaredrum en het verdere drumstel hoorbaar. Helaas liet de set deze ragfijne nuances niet horen. Het is een klap en daar zal je het als luisteraar mee moeten doen. Het zit wel in de informatie, maar kan niet / niet volledig weergegeven worden. In deze track mis ik dit "gouden randje rond de klap" heel erg.

Roger Waters, three wishes: deze track geeft door middel van Q-sound een aantal effecten mee die via een normale stereo cd niet weergegeven kunnen worden. Zo zou in deze track links ter hoogte van de luisterplek (waar ik nog steeds op mijn hurken zit) een zeer lage vervormde stem hoorbaar moeten zijn. Ondanks dat deze set allemachtig veel laag kan produceren, lukt het niet om het beoogde effect te laten horen (zelfs niet een klein beetje). Zeer opmerkelijk

Paolo Fresu op flugelhorn (soort trompet): kenmerkend voor de bijzondere trompet en de speelwijze van Paolo Fresu is dat er in het zeer rijke geluid van dit instrument scherpe randjes zitten zoals je die ook wel hoort van Miles Davis.
Ondanks dat de set zoals we gehoord hebben in de track van Tanita Tikaram "uitstekend" scherpe randjes kan weergeven, blijft het hier achterwege. Opnieuw zeer opmerkelijk en neemt helaas ook weer een essentieel element van de weergave weg terwijl die informatie wel in de muziek zit.

Delen uit de symphonie nr8 van Mahler met orkest, dames, heren en kinderkoor: een opname met een bezetting van circa 1000 musici die zeer complex is, sfeervol, mysterieus en groots, wordt ondanks al het vocaal en instrumentaal geweld wat ingehouden gepresenteerd. Wel wordt de mysterieuze sfeer perfect met behoud van details en plaatsing weergegeven.


Al met al een middag met vele onopgeloste -mogelijke- tegenstellingen in de weergave en stramme benen door het hurken, maar die zeer geslaagd en gezellig was.
Voor Frank wellicht een ijkpunt om zijn set nog weer verder te tunen en de vreemde tegenstellingen in weergave op te lossen.
Op de terugweg hebben Lynch1979 en ik daar nog over zitten denken en analyseren, maar zijn er niet uitgekomen.

Zoals beloofd nog aandacht en hulde voor de derde dame die heerlijk met ons kon meepraten over audio tijdens de pauzes die we namen. De maaltijd die we geserveerd kregen maakt het alleen al waard om naar het verre oosten te gaan.
Zeer veel dank en waardering voor jullie gastvrijheid.

Gr
Henk