Topic: Martyrs

[NoFuzz]

Martyrs is inderdaad een bijna 2-delige film, waarbij het eerste deel erg doet denken aan een ik dacht Koreaanse horror (ja sorry ik ben geen lopende encyclopedie, maar wie het weet mag het zeggen) die trouwens ook alweer verhollywood is. En als je oplet en je weet waar je zit in de film en hoe lang je dus nog "moet", kun je wel raden wat er gebeurt. In dat opzicht dus geen verrassingen. Maar wel een impact die film! En ik hink tussen 2 gedachten, omdat:
- Goed: ik vind dat een film je emotioneel moet raken, positief of negatief: dus in dat opzicht is deze zeker "goed";
- Slecht: welke zieke geest bedenkt dit? Maar dergelijke dingen gebeuren domweg (zij het wellicht met andere "bedoelingen") in het echt  Dat de regisseur zich heeft verontschuldigd kan ik me iets bij voorstellen    En inderdaad denk je af en toe: "wil ik dit wel zien?".

Irreversible vond ik minder sterk: na Memento vond ik de gimmick van de omgekeerde scenes in irreversible flauw en wat "overblijft" is dan een langdurige verkrachtingsscene, die mij qua impact deed denken aan zoeits vergelijkbaars in ik dacht "once upon a time in america"...

Dus ja, filmliefhebbers: zet 'm in ieder geval op en beslis dan, tenzij je emotioneel al aardig in de put zit...

[Icarus314]

Aparte film. Het begin was erg goed en trok me diep in het verhaal. De shotgun scenes waren gaaf. Het einde was zo slecht dat ik hem wilde doorspoelen en dat op meerdere manieren.

In het tweede deel wordt de hoofdpersoon volkomen emotieloos gemarteld en dat vormt een deel van het ongeloofwaardige verhaal. De enige manier waarop ik het kon plaatsen was mogelijk in een psychiatrische inrichting al denk ik niet dat ze daar zo ver zouden kunnen gaan ook niet als de arts Eichmann heet. Het belangrijkste manco van deze film was dat het verhaal gewoon veel te ver gaat en ook de scenes zijn over de top. Er is veel afschuwelijks gebeurd maar ik denk niet dat dit ooit zal gebeuren. Ik vind het ook een beetje slap dat voor degenen die dit genre bewust zoeken er een wending aangegeven moet worden zodat het als 'interessant' te betitelen is en dat psychopatisch sadisme als gewone wetenschappelijke belangstelling vermomd kan worden.

Moet er wel bij zeggen dat ik dit genre niet vaak bewonder dus misschien ben ik een doetje 

[nwolsink]

Goh, je staat voor het arthouse gedeelte in de videotheek en je oog valt op een Franse horrorfilm. je denkt; interessant, laten we eens kijken wat de Fransen met het genre doen....

Wat ik vervolgens te zien kreeg is eigenlijk met geen pen te beschrijven...

Zo af en toe krijg je een film te zien die grenzen verlegd. "Wolfcreek" is er zo 1, maar "Martyrs" gaat in mijn ogen nog een stap verder. Op de rand van het betamelijke of er overheen.

De film krijgt goede kritieken en wordt (ten onrechte) vergeleken met films als "Saw" en "Hostel", ook "Salo" wordt genoemd. De film zelf is opgedragen aan Dario Argento.

Saw en Hostel zijn ter ieders "vermaak". Ziekelijk vermaak, maar toch. Martyrs is dat niet.
Kan je je bij Saw nog bewondering krijgen voor de creativiteit van Jiggsaw, en bij Hostel je verbazen over zoveel stupiditeit, dat de film lachwekkend wordt, zal het lachen je snel vergaan bij het kijken naar Martyrs.

Daar ligt ook het probleem met Martyrs: was het maar lachwekkend en slecht gemaakt...dat is het niet. Het is een uitstekende film! Schitterend gemaakt, cinefiel. Uitstekend geacteerd, en met een script waar geen speld tussen te krijgen is.
De film grijpt je vanaf de eerste scene je bij je strot om niet meer los te laten, ondanks dat je dat wel wil. Regelmatig heb ik erover gedacht te stoppen met kijken.

De film kent vier fases; na een brutaal en schokkend begin, gaat de film naar iets kalmer vaarwater en lijkt dan zowaar richting standaard horror te gaan, met al dan niet denkbeeldige bovennatuurlijke geesten en monsters. Dat kennen we wel. met flink wat suspense en schrikeffecten.
Dan keert de film terug naar de gebeurtenissen uit het begin, en pakt de draad weer op.

Heftig, schokkend en bloederig lijkt de film zich naar een (enigszins) bevredigend eind toe te werken. Mmm, best goede film dacht ik nog, "zal wel zo afgelopen zijn, nou ja maar goed ook".
Lijkt...
Want dan blijkt dat ik nog maar net over de helft van de film ben!

Het ergste moet nog komen!

Na afloop van de 4de fase van de  film heb ik versuft en verdwaasd een half uur lang voor me uit zitten staren in het donker...
Het had totaal geen zin om dan nog over te schakelen naar Paul en Witteman oid. Ben maar gaan slapen...

Ook de DVD is van hoge kwaliteit. HD achtig met referentie DD track.

Een van de beste dvd's die ik NOOIT meer ga zien...

 

waar is deze te koop met NL subs?

[johnhifi]

Bij de Free Record Shop en Van Leest, als je dat geloven wil... 3 voor 25 euro volgens mij. Maar er ligt daar zoveel moois tegenwoordig dat het geen enkel probleem is er drie te vinden...

[celerontje]

In het UK ook op BD te koop met Engelse subs!

[nwolsink]

Damm, net deze ZIEKE en zeer TRIESTE film met de vrouw gekeken, het "2de" deel is idd echt heel erg en raakt je zeker, goede film die ook wij NOOIT meer gaan zien  

Je vraagt je af of dergelijke "sektes"echt bestaan.

[Lynxxx]

Ik heb deze film gisteren gezien en ik moet zeggen dat ik er nog niet helemaal uit ben  

Het eerste deel was echt bijzonder goed uitgewerkt, geacteerd en gemaakt. Wat dat betreft steekt Martyrs in dit deel echt met kop en schouders boven de gemiddelde horrorfilm uit. De scenes zijn ECHT gruwelijk, maar het verhaal is goed onderbouwd en mijn algemene indruk was "Damn, waar ben ik aan begonnen. Dit is serieus heftige shit". Vooral de focus op de psychische gesteldheid van de hoofdpersoon en haar beleving van de gruweldaden maakte op mij grote indruk. De tweede helft vond ik eerlijk gezegd teleurstellen. Het geweld is zo sterk aanwezig in de hele film aanwezig dat niet alleen de hoofdpersoon, maar ook de kijker na enige tijd afgestompt begint te raken. De film kakt halverwege in kwa snelheid en alhoewel acteerwerk en effecten nog steeds fantastisch zijn vraag je je op een gegeven moment toch af hoe lang het allemaal nog gaat duren. Het einde biedt dan ook niet de bevrediging die je als kijker na zo'n lange martelgang (letterlijk en figuurlijk) zou verwachten. De plotwending na de eerste helft is gewoon niet sterk genoeg om al dat geweld te rechtvaardigen voor mijn gevoel. Het spijt me zeer, maar als je van mij als kijker verwacht dat ik een half uur ga kijken naar een meisje dat door een man in elkaar gebeukt wordt terwijl ze nergens heen kan, dan vraag je erg veel van mij en dan moet je als regisseur ook aardig wat te bieden hebben om dat weer goed te maken bij me.

Veel mensen vergelijken de film met Irreversible maar afgezien van het expliciet geweld in beide films zijn er verder nauwelijks overeenkomsten. Martyrs profileert zich primair als een horrorfilm terwijl Irreversible wellicht beter als een schokkende thriller geclassificeerd kan worden. Beide films bieden extreem geweld maar in tegenstelling tot Martyrs blijft dit geweld - hoe gek het ook mag klinken bij een film met een verkrachtingsscene van 10 minuten - bij Irreversible altijd ondergeschikt aan het verhaal. Met name in de tweede helft van Martyrs had ik sterk het gevoel dat ik naar een soort SM masturbeersessie van de regisseur zat te kijken. De meerwaarde van al dat gebeuk ontging mij.

Irreversible vond ik op alle fronten een ijzersterke film die me versuft en gesloopt achterliet. De film staat dan ook al jaren in mijn top 5. Martyrs bevat 100x meer gore en geweld en laat je ook absoluut met een naar gevoel achter, zeker gedurende de automutilatie en beuk scenes, maar maakte op mij niet de indruk die Irreversible wel had. Misschien is het het minder geloofwaardige verhaal, de overdosis aan geweld of de passieve houding van de hoofdpersoon halverwege de film. Ik weet het niet. Martyrs is voor een "horror" film bovengemiddeld goed, dat zeker, en het geweld en de gore zal je ongetwijfeld pluspunten bij je horrorvriendjes opleveren maar om nou te zeggen dat het daarmee een topfilm is. Nee. Dan hadden ze beter na de eerste helft kunnen stoppen denk ik. Als je een avondje wilt gruwelen is dit absoluut een aanrader, maar als ik de BESTE "geweldadige" film moet kiezen dan is Irreversible toch de winnaar.

[Icarus314]

Ik heb deze film gisteren gezien en ik moet zeggen dat ik er nog niet helemaal uit ben  

Het eerste deel was echt bijzonder goed uitgewerkt, geacteerd en gemaakt. Wat dat betreft steekt Martyrs in dit deel echt met kop en schouders boven de gemiddelde horrorfilm uit. De scenes zijn ECHT gruwelijk, maar het verhaal is goed onderbouwd en mijn algemene indruk was "Damn, waar ben ik aan begonnen. Dit is serieus heftige shit". Vooral de focus op de psychische gesteldheid van de hoofdpersoon en haar beleving van de gruweldaden maakte op mij grote indruk. De tweede helft vond ik eerlijk gezegd teleurstellen. Het geweld is zo sterk aanwezig in de hele film aanwezig dat niet alleen de hoofdpersoon, maar ook de kijker na enige tijd afgestompt begint te raken. De film kakt halverwege in kwa snelheid en alhoewel acteerwerk en effecten nog steeds fantastisch zijn vraag je je op een gegeven moment toch af hoe lang het allemaal nog gaat duren. Het einde biedt dan ook niet de bevrediging die je als kijker na zo'n lange martelgang (letterlijk en figuurlijk) zou verwachten. De plotwending na de eerste helft is gewoon niet sterk genoeg om al dat geweld te rechtvaardigen voor mijn gevoel. Het spijt me zeer, maar als je van mij als kijker verwacht dat ik een half uur ga kijken naar een meisje dat door een man in elkaar gebeukt wordt terwijl ze nergens heen kan, dan vraag je erg veel van mij en dan moet je als regisseur ook aardig wat te bieden hebben om dat weer goed te maken bij me.

Veel mensen vergelijken de film met Irreversible maar afgezien van het expliciet geweld in beide films zijn er verder nauwelijks overeenkomsten. Martyrs profileert zich primair als een horrorfilm terwijl Irreversible wellicht beter als een schokkende thriller geclassificeerd kan worden. Beide films bieden extreem geweld maar in tegenstelling tot Martyrs blijft dit geweld - hoe gek het ook mag klinken bij een film met een verkrachtingsscene van 10 minuten - bij Irreversible altijd ondergeschikt aan het verhaal. Met name in de tweede helft van Martyrs had ik sterk het gevoel dat ik naar een soort SM masturbeersessie van de regisseur zat te kijken. De meerwaarde van al dat gebeuk ontging mij.

Irreversible vond ik op alle fronten een ijzersterke film die me versuft en gesloopt achterliet. De film staat dan ook al jaren in mijn top 5. Martyrs bevat 100x meer gore en geweld en laat je ook absoluut met een naar gevoel achter, zeker gedurende de automutilatie en beuk scenes, maar maakte op mij niet de indruk die Irreversible wel had. Misschien is het het minder geloofwaardige verhaal, de overdosis aan geweld of de passieve houding van de hoofdpersoon halverwege de film. Ik weet het niet. Martyrs is voor een "horror" film bovengemiddeld goed, dat zeker, en het geweld en de gore zal je ongetwijfeld pluspunten bij je horrorvriendjes opleveren maar om nou te zeggen dat het daarmee een topfilm is. Nee. Dan hadden ze beter na de eerste helft kunnen stoppen denk ik. Als je een avondje wilt gruwelen is dit absoluut een aanrader, maar als ik de BESTE "geweldadige" film moet kiezen dan is Irreversible toch de winnaar.

+1

Dat een kerel van middelbare leeftijd rustig in een kelder afdaalt, een vastgebonden meisje in elkaar beukt en daarna zijn handen wast en aan tafel gaat zitten. Daar zitten trekjes in van een gruwelijke waarheid waar je misschien de psychopaat in questie mee moet confrontreren maar de rest van de wereld?

[chansig]

Heftige film, verrassende wending was dat het verhaal een thema kreeg welke ik niet aan had zien komen. Ingrijpende scene's. Plot is dan weer: wat moet ik ermee..Voor mezelf er maar een draai aangegeven..


Gr Hans

[Hoeksel]

Goede review, kan het niet beter omschrijven! Nieuwsgierig geworden door de thread, onlangs ook gekeken. Het geweld kon ik overigens prima hebben (misschien zit er een schroefje los bij me  ).

Ik heb deze film gisteren gezien en ik moet zeggen dat ik er nog niet helemaal uit ben  

Het eerste deel was echt bijzonder goed uitgewerkt, geacteerd en gemaakt. Wat dat betreft steekt Martyrs in dit deel echt met kop en schouders boven de gemiddelde horrorfilm uit. De scenes zijn ECHT gruwelijk, maar het verhaal is goed onderbouwd en mijn algemene indruk was "Damn, waar ben ik aan begonnen. Dit is serieus heftige shit". Vooral de focus op de psychische gesteldheid van de hoofdpersoon en haar beleving van de gruweldaden maakte op mij grote indruk. De tweede helft vond ik eerlijk gezegd teleurstellen. Het geweld is zo sterk aanwezig in de hele film aanwezig dat niet alleen de hoofdpersoon, maar ook de kijker na enige tijd afgestompt begint te raken. De film kakt halverwege in kwa snelheid en alhoewel acteerwerk en effecten nog steeds fantastisch zijn vraag je je op een gegeven moment toch af hoe lang het allemaal nog gaat duren. Het einde biedt dan ook niet de bevrediging die je als kijker na zo'n lange martelgang (letterlijk en figuurlijk) zou verwachten. De plotwending na de eerste helft is gewoon niet sterk genoeg om al dat geweld te rechtvaardigen voor mijn gevoel. Het spijt me zeer, maar als je van mij als kijker verwacht dat ik een half uur ga kijken naar een meisje dat door een man in elkaar gebeukt wordt terwijl ze nergens heen kan, dan vraag je erg veel van mij en dan moet je als regisseur ook aardig wat te bieden hebben om dat weer goed te maken bij me.

Veel mensen vergelijken de film met Irreversible maar afgezien van het expliciet geweld in beide films zijn er verder nauwelijks overeenkomsten. Martyrs profileert zich primair als een horrorfilm terwijl Irreversible wellicht beter als een schokkende thriller geclassificeerd kan worden. Beide films bieden extreem geweld maar in tegenstelling tot Martyrs blijft dit geweld - hoe gek het ook mag klinken bij een film met een verkrachtingsscene van 10 minuten - bij Irreversible altijd ondergeschikt aan het verhaal. Met name in de tweede helft van Martyrs had ik sterk het gevoel dat ik naar een soort SM masturbeersessie van de regisseur zat te kijken. De meerwaarde van al dat gebeuk ontging mij.

Irreversible vond ik op alle fronten een ijzersterke film die me versuft en gesloopt achterliet. De film staat dan ook al jaren in mijn top 5. Martyrs bevat 100x meer gore en geweld en laat je ook absoluut met een naar gevoel achter, zeker gedurende de automutilatie en beuk scenes, maar maakte op mij niet de indruk die Irreversible wel had. Misschien is het het minder geloofwaardige verhaal, de overdosis aan geweld of de passieve houding van de hoofdpersoon halverwege de film. Ik weet het niet. Martyrs is voor een "horror" film bovengemiddeld goed, dat zeker, en het geweld en de gore zal je ongetwijfeld pluspunten bij je horrorvriendjes opleveren maar om nou te zeggen dat het daarmee een topfilm is. Nee. Dan hadden ze beter na de eerste helft kunnen stoppen denk ik. Als je een avondje wilt gruwelen is dit absoluut een aanrader, maar als ik de BESTE "geweldadige" film moet kiezen dan is Irreversible toch de winnaar.

[Icarus314]

Goede review, kan het niet beter omschrijven! Nieuwsgierig geworden door de thread, onlangs ook gekeken. Het geweld kon ik overigens prima hebben (misschien zit er een schroefje los bij me  ).

Kunt je altijd bij het pieterbaan centrum aanmelden voor evaluatie...

[R]

Had ik ook. Ik was 'zwaar gewapend' vooraf, dus geen verrassingen, dat helpt.

Goede review, kan het niet beter omschrijven! Nieuwsgierig geworden door de thread, onlangs ook gekeken. Het geweld kon ik overigens prima hebben (misschien zit er een schroefje los bij me  ).

[Reinbo!]

Is op Play.com op BR te krijgen...

[Douma]

Gister mij ook maar eens aan deze film gewaagd. Ik vond het een goede film. Nou ja, goed... eigenlijk vind ik het moeilijk te betitelen. Ik ben nooit een groot liefhebber van het 'gore' horror genre geweest. Ik vond het meestal overdreven gedoe, vol cliches en slecht acteerwerk, waardoor alles gemakkelijk met een knipoog te bekijken was. Het deed me nooit wat. Het sterke voor mij aan deze film vond ik dat het erg lastig met een knipoog te bekijken is. Er werd overtuigend geacteerd door de hoofdpersoon waardoor sommige momenten mij best wel raakten.

Vanochtend werd ik wakker met deze film in mijn hoofd. Voor mij is dit altijd een goede graadmeter. Ik denk dat ik het horrorgenre nog maar niet afschrijf.

[Geert]

Met de verhalen die ik reeds gelezen had dacht ik eens flink bij de strot gegrepen te worden bij het zien van deze film. Helaas moet ik zeggen dat de film me niet al te veel deed. Wellicht kwam dit inderdaad ook door het einde wat ik niet echt kon vatten.

[johnhifi]

Het einde is juist zo mooi! Zo heerlijk dubbel, je kunt er alle kanten mee op.