Discussie: beeldkwaliteit (kleurgebruik) animatiefilms

[Kjelt]

Ten eerste wil ik niemand vertellen wat zijn/haar smaak dient te zijn, daar dient iedereen zelf over te beslissen.

Dat gezegd hebbende wil ik toch de discussie eens aangaan (waarbij ieders mening gerespecteerd dient te worden) of de animaties
van de laatste tijd nou echt je van het is? Als ik over mezelf praat dan is dit niet meer zo.

Voorstanders hebben het vaak over het fantastische beeld:

- het is 1:1 op de native HD resolutie gerenderd dus superscherp
- kunstmatig dus geen ruisje en geen lensspikkeltjes te bekennen

Aan de andere kant zou ik dit graag eens uitdiepen en ingaan waarom mensen dit nou zo'n mooi beeld vinden,
er zijn mijns inziens ook een groot aantal zaken op te noemen waarom dit niet zo is:

- beperkt kleurgebruik (wordt beter maar het palet is nog steeds zeer beperkt tov echte film)
- extreme scherpte (omdat het 1:1 gerenderd is, dit kun je mooi vinden maar ook dit zie je nergens in de natuur).
- extreem felle beelden met zeer hoog kleurcontrast tussen de vlakken

Vooral dit laatste is ingegeven door de primaire doelgroep: kinderen. Kijk alleen maar eens naar kinderspeelgoed en kindersnoepgoed
en de felle kleuren spatten er van af. Kennelijk vinden kinderen felle primaire kleuren prachtig.
HT enthousiasten gaan er prat op dat ze hun projector exact goed afgesteld willen hebben dit om juist extremiteiten in de primairies tegen
te gaan. Vooral bij menselijke gezichten valt dit op. Echter bij animatiefilms zou het ineens wel mogen (moeten) knallen?

Alleen ben ik een volwassene en merk dat ik dit ontgroeid ben. Ik ga me dan ook (eerst onbewust maar nu steeds meer bewust) storen aan het extreme kleurengeweld in de nieuwste animatiefilms.
Als je deze vergelijkt met bijv. de eerste Disneys zoals sneeuwwitje en dan puur en alleen kijkt naar kleurgebruik snap je wellicht wat ik bedoel.
Het oude kleurgebruik spreekt mij veel meer aan. Het wordt zelfs zo erg dat het extreme kleurgebruik er mij soms van weerhoudt om in de film te komen.

Langzamerhand begin ik dit hoge commerciele verkoop effect (MM staat alleen nog maar pixars op de lcd's te demo-en want dat verkoopt kennelijk)
met een te hoge dynamiek dan ook beu te worden.
Ik zou graag weer eens animatiefilms voor volwassenen willen zien (nee geen porno  ) die een filmachtiger kleurgebruik heeft.
Heb ik misschien een titel gemist de afgelopen jaren, iemand tips?

Daarnaast mogen ze van mij ook hoger en oneven gaan renderen waardoor niet ieder haartje van het beestje exact op de 1080p pixel stopt en begint. Dit vind ik zeer computerachtig overkomen en wederom weerhoudt het mij om in de film te komen.

Ben ik de enigste of zijn er meer mensen die bij het zien van BR Ice Age of Cars ook de onechtheid er vanaf vonden druipen?
 
Nogmaals ieder zijn mening en smaak, dus laat maar horen :-)

[Douma]

Onechtheid bij veel animatiefilms, ja. Maar ik stoor me er niet aan. Bij de Disney/Pixar/enz films gaat het mij minder om de echtheid. Ik zie het toch meer als een geavanceerdere tekenfilm. Bij films die serieuzer bedoeld zijn zou ik me er wel aan kunnen storen.

Nog een paar titels:

Waltz with Bashir
A Scanner Darkly
Renaissance (ohnee, deze is zwart/wit. Maar goed, kun je je ook niet storen aan het kleurgebruik )
The Wild (Lang geleden gezien. Er staat me bij dat ik het kleurgebruik toe realistischer vond dat bij andere animatiefilms. Of ik dat nu nog steeds vind weet ik niet.)

[squeek]

leuk topic.

mijn mening, ik ben er weg van  ik kan erg genieten van een animatie film omdat ie juist zo extreem scherp is. en ik hou ook van het te felle kleurenpallet en de extreme contrasten.

het geeft net daarom nog steeds het gevoel van een animatiefilm. omdat tegenwoordig het renderen naar fotorealisme zo goed is geworden, moet je soms al goed kijken of het geanimeerd is of echt. een mooi voorbeeld is de making off van finding nemo, waar ze tijdens de pre productie merktte dat ze te "echte" beelden begonnen te renderen. het zag er gewoon zo echt uit, dat het bij bepaalde scenes er geen tekenfilm meer uitzag en vandaar ze het terug geschroefd hebben.

bij wall-e hebben ze maanden lang de "digitale" (virtuele) camera heruitgevonden zodat de lens en alle "natuurlijke" fouten van die lens ook zouden voorkomen in de film. er wordt heel wat depth of field gebruikt in de film. een scherpe voorgrond en onscherpe achtergrond of omgekeerd.

het zijn allemaal leuke toevoegingen, maar het mag eenvoudiger zijn voor mij zolang het maar een gevoel geeft dat je naar een tekenfilm kijkt, of die nu 3d of 2d is.

greetz

[garmtz]

Ik denk dat men bij animatie niet PROBEERT de realiteit te benaderen, omdat het veel leuker is lekker schreeuwende kleurtjes te gebruiken, omdat dat er gewoon goed uitziet (eye-candy). Foto-realisme zie je wel als poging in animatie-films als Beowulf, Final Fantasy etc. Maar meestal kijk ik dan liever naar echt nep, omdat ze gewoon nog veel te ver af staan van de realiteit met hun pogingen.

Ik vond A Scanner Darkly wel erg gaaf gedaan trouwens...

[Xstream]

Ik kan me er soms wel aan storen, maar dat is dan meer omdat het scherp is en de textures / omgeving te simpel. Dan gaat het er meteen zo nep / cartoony / 1-dimensionaal uit zien.

Het verschil is dan ook al groot, om maar even de 2 grote leveranciers te noemen, tussen Dreamworks en Pixar. En dan als voorbeeld Wall-E en Kung Fu Panda om het actueel te houden.

Wall-E is een stuk minder scherp bijvoorbeeld. D.w.z. de randjes zie je niet zo scherp. Het is soms zelfs een beetje blurry door alle glows en sfeer effecten wat op mij een erg mooie en prettige indruk maakt. Een beetje dromeriger. De textures en omgevingen zitten ook bordevol detail wat het een "geanimeerd" realisme geeft. Totdat je de mensen op het schip ziet. Gek genoeg komt dat altijd erg vreemd en nep op me over als ze cartoony mensen gaan animeren. Al stoorde ik me er verder niet echt aan omdat Pixar de kunst van Mimiek en daarbij de verhaallijn en sfeer als geen ander bezit.

Gisteren Kung Fu Panda gezien en dan stoor ik me duidelijk meer aan het contrast en scherpe lijntjes. Met name ook omdat ik het 2D getekende stukje in het begin erg cool was qua style. En dan ineens kom je in de 3D wereld en dan valt het meteen op hoe kinderlijk eenvoudig alles eruit ziet. Al wordt dat snel bijgedraait omdat de film verder leuk en elkaar zit en de vecht scenes leuk zijn gedaan. Alleen de style is veel meer helder en strak. Zal ook een kwestie van smaak zijn, maar persoonlijk geef ik voorkeur aan de meer gedetailleerde en gelaagde style van Pixar. Zoals ook Ratatouille bijzonder sfeervol werd neergezet.

M.b.t. Filmachtig. Ik denk dat Beowulf wel een perfect voorbeeld van film realistisch animeren is. http://www.imdb.com/title/tt0442933/
Of de Final Fantasy serie: http://www.imdb.com/title/tt0173840/ & http://www.imdb.com/title/tt0385700/
Het is maar net waar je van houdt, maar persoonlijk geef ik dan gewoon de voorkeur aan gewone film met echte acteurs. Of een combi zoals Casshern dat weet neer te zetten. Al gaat lang niet alles goed en zijn delen erg "fout"/slecht, maar zitten er scenes in dat je wel even zit van WOW!. http://www.imdb.com/title/tt0405821/

Uiteindelijk blijft het een kwestie van smaak ...

Zodra animaties te realistisch worden en van het cartoony afwijken haak ik doorgaans af omdat ik me dan ga afvragen waarom ze niet gewoon acteurs gebruiken en de animatie evt. alleen voor de SFX.

[Elegy]

Ik vind het juist prettig als een animatiefilm een animatiefilm blijft en niet te veel realistisch wil overkomen. Om de één of andere reden vind ik het dan eerder onrealistisch, ondanks (dankzij?) de technische perfectie. Zo vond ik Beowulf technisch gezien erg sterk maar de karakters kwamen leeg en plat op mij over, net als de twee Final Fantasy films. Prachtig geanimeerd, haarscherp en ook kloppende physics (water, kleding, gras, vuur etc) maar toch, het miste wat. Ik kon me beter identificeren/inleven met het pratende rode auto'tje in Cars dan met Cloud in FF Advent Children.

Een animatiefilm moet een animatiefilm blijven vind ik, geen "kijk ons eens hyperrealistische plaatjes in Maya/3dSudiomax maken showcase" worden. Wat ik wel mooi vind is de japanse manier van tekenfilms maken. Komen ook vaak uit de computer maar dat vind ik geen probleem.
Voorbeelden:


5 Centimeters per Second


Ghost in the Shell: Innocence


http://timmaughanbooks.com/wp-content/uploads/2008/03/appleseed6.jpg (beetje groot plaatje)
Appleseed Ex Machina