Topic: Welke LP's moeten nu eindelijk eens op CD verschijnen?

[van kampen]

Ja, "en snel een beetje!", zou ik eigenlijk nog aan het topic willen toevoegen. 

Terwijl er ontzettend veel bagger wordt uitgebracht waar volgens mij niemand op zit te wachten, moeten er in de kluizen van de platenmaatschappijen nog ontelbare juweeltjes liggen die er om schreeuwen op eindelijk op CD te worden gezet. Zo af en toe wordt er toch nog iets uitgebracht door meestal kleine en onafhankelijke maatschappijtjes die het ook nog uit liefhebberij doen en al in hun handen mogen knijpen als ze überhaupt quitte weten te spelen, als er al geen geld bij moet. Tuurlijk, ik begrijp best dat geld een issue is: liever de zoveelste wederom geremasterde reissue box set van die-en-die artiest dan die ene obscure eendagsvlieg uit vervlogen tijden. Maar toch ...

Zo heel af en toe verschijnt er een nummer op een verzamelaartje, maar dat schiet natuurlijk ook niet echt op, al is het dan wel prettig om te weten dat de mastertapes er in ieder geval nog zijn. Dit topic is dus een beetje bedoeld om te "klagen", maar ook om de ander te helpen: want soms blijken oude platen tóch op CD te zijn verschenen, alleen is het niet echt bekend. Zo vind ik het persoonlijk erg vreemd dat Fonos, onderdeeltje van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, gedigitaliseerde en gerestaureerde (*kuch*) kopieën van de originele LP op CD aanbiedt, terwijl de LP wel degelijk ooit eens op CD is verschenen; áls ze al een kopie aanbieden, waarom dan niet van de CD?

Ik heb overigens een aardige collectie, ze mogen me altijd bellen.

Laat ik om te beginnen maar dicht bij huis blijven, en een lijstje met onvervalste nederpop-klassiekers neerzetten. Ik als nederpopfreak zou graag de volgende platen toevoegen aan mijn CD-collectie:

Met stip bovenaan de lijst:

• Partner - hun drie LP's zouden makkelijk op een dubbel CD kunnen.
• Spin - twee LP's gemaakt, niets op CD verschenen.
• Peter Hollestelle - "Step By Step"

En verder wacht ik al jaren tevergeefs op onder andere:

• Sweet D'Buster -  op "Gigs" en een verzamelaartje na, is er verder nooit iets op CD verschenen.
• Jan Akkerman & Kaz Lux - "Transparental"
• Calsberg - vier LP's gemaakt, nimmer iets verschenen op CD.
• Danny Lademacher - "Lademacher's Innersleeve"
• Meike Touw - "Meike Touw's Tutti Frutti"
• Margriet Eshuijs Band - drie prachtige LP's gemaakt en we moeten het nu doen met één mager verzamelaartje, schande!
• Massada - "Baru" en "Massada Live"
• Mo - ook drie geweldige LP's gemaakt, slecht één schamel verzamelaartje uitgebracht.
• Phoney & the Hardcore - niets op CD verschenen.
• Scope - twee LP's gemaakt, niets op CD verschenen.

Afijn, de lijst is eigenlijk eindeloos. En dit is alleen nog maar de nederpop ...

Roept u maar! 

[Arno P]

Wat mij betreft geen...lekker vinyl blijven draaien 
Het is eerder omgekeerd...wanneer moet welke opname opnieuw op vinyl verschijnen

[Nosferatu]

Tja...... zoek ook maar eens een wat oudere CD's van een iets minder populaire groep/artiest die wel ooit op CD is verschenen. Grote kans dat die ook niet meer leverbaar zijn. 'Armoede' van de labels die gewoon praktisch niets meer her-uitgeven als er niet met grote zekerheid flink van word verkocht in een zo kort mogelijk tijdsbestek. 

[Linx]

Toch zie je steeds meer kleine labels die de handschoen oppakken en mooie heruitgave op de markt brengen voor een beperkt publiek. Namen die me te binnen schieten zijn Mosaic, Bear Family, Collector's Choice, DRG, Analogue Productions. Wat ik waardeer is dat ze teruggrijpen op het best mogelijke source materiaal en vaak uitgebreide boekjes toevoegen met informatie over de betreffende artiest/album. Ik heb zelf onlangs weer een aantal mooie cd's aangeschaft van Nat King Cole, Peggy Lee, June Christy, Perry Como, Jeri Southern, Bing Crosby (not everyone's cup of thee )

Ik heb zelf een sterke voorkeur voor muziek uit de jaren 40-60 en zonder dit soort labels zou ik toch aangewezen zijn op US vinyl (hetgeen in NL bijna niet voorhanden is), dit aangezien ik geen fan ben van best of albums; ben nogal een nerd voor originele albums. Een groot label wat nog steeds veel van zn oude albums op de markt brengt is Capitol, erg prettig en betaalbaar.

Andere opties zijn de public domain labels die je steeds meer op ziet duiken zoals Proper, Hallmark, Not Now, Avid Jazz etc, die gebruik maken van het verloop van de copyrights na 50 jaar in de EU. Ze brengen vaak grote boxen uit (bijv. 20 Miles Davis albums) voor een gerong bedrag, helaas zijn dit vaak waardeloos klinkende needledrops en vind ik dit zelf daarom minder interessant, afgezien van de morele bezwaren.

Mbt de Nederpop, ik denkcdat de markt hiervoor te beperkt is, wat zou de oplage zijn voor een mooi geremasterde cd van Magriet Eshuijs Band? 2, 3 duizend max?

[van kampen]

Precies. En ook Cherry Red met al zijn sub-labels is een mooie speler op de markt. Is nu ook bezig met Nederpop heruitgaves, naast Alquin, Supersister en Earth & Fire zijn ze nu ook begonnen met Kayak en Solution. Dus er gloort wellicht nog hoop? Wat jaren geleden hadden we het Pseudonym-label, heeft ook heel wat mooi Nederpop werk uitgebracht (alle Finch bijvoorbeeld!).

Inderdaad, die needledrop reissues zijn allemaal rommel. Acht LP's van Les Baxter op een vier (!) dubbel CD van nog geen tientje, het kan natuurlijk ook nooit iets zijn. Tenminste, niet voor die freaks als wij. 

Mbt de Nederpop, ik denkcdat de markt hiervoor te beperkt is, wat zou de oplage zijn voor een mooi geremasterde cd van Magriet Eshuijs Band? 2, 3 duizend max?

Tja, da's moeilijk te zeggen. Ik heb de indruk dat Fonos toch aardig wat verkoopt, hoor. Jammer dat Fonos hun forum heeft weggehaald bij de restyling van hun website, daar konden de nederpop fanaten zich heerlijk uitleven.

De Margriet Eshuijs Band heeft drie LP's gemaakt, die kunnen makkelijk met zijn drieën op een dubbellaartje. En allemaal op CBS, dus die kunnen dat makkelijk betalen. Vaak moet een artiest eerst overlijden, dan is er opeens weer vraag naar. Maar dat wensen we Margriet natuurlijk niet toe!

Overigens laatst nog de japanse uitgave gekocht van Jo Stafford's "Jo + Jazz" -- voor 5 eurootjes, in werkelijk een mint conditie. Had de Corinthian ook al, maar kon 'm toch niet laten staan! 

[Jumping Jack]

Wat die needledrops betreft: ik heb wat albums van Avid Jazz die echt wel goed zijn. Ook een Hallmark van Ray Charles die absoluut niet te beluisteren is...

[Linx]

Die needledrops is zijn idd hit & miss (wel vaker miss dan hit...), eea afhankelijk van het  beschikbare source materiaal. Soms gebruiken ze de MFSL of XRCD versies als basis en zolang de betreffende "engineer" er dan met zn vingers af kan blijven kan de uitkomst best aardig zijn.

[Linx]

Wanneer je echt een fan bent van nederbeat/pop, zou ik zelf een platenspeler overwegen aangezien je veel van deze albuns voor 1eur pst. wel kunt vinden (behalve q65,cuby etc).

Overigens laatst nog de japanse uitgave gekocht van Jo Stafford's "Jo + Jazz" -- voor 5 eurootjes, in werkelijk een mint conditie. Had de Corinthian ook al, maar kon 'm toch niet laten staan! 

Hmm, die zou ik ook wel willen hebben. Van de week heb ik de EMI twofer binnen gekregen met Autumn in New York / Starring, vooral het eerste album is fantastisch en de geluidskwaliteit was verbazingwekkend goed (die EMI twofers zijn niet bepaald consistent). Hoe zijn die Corinthian's? Is volgens mij het label van Jo en Stan Kenton zelf, of niet?

[van kampen]

Klopt, Corinthian is het label van Jo en Paul Weston zelf, en wordt nu bestierd door de erven Stafford. Geluidskwaliteit is uitstekend. Wel hebben ze de vervelende eigenschap om van originele albums de tracklisting te wijzigen; ook ontbreken vaak tracks die wel op het originele album staan of er zijn tracks toegevoegd, de informatie in de hoesjes is echt mondjesmaat en aan originele coverart doen ze ook al niet of nauwelijks.

De EMI twofer heb ik ook, maar ik kan je iets veel beters aanraden: "Yes Indeed", een prachtige 4 CD box uitgebracht op Proper; een geweldig budget boxje met ongeveer 100 songs, in een prachtige kwaliteit waar echt aandacht aan besteed is (google maar even). Ik had in eerste instantie zo m'n twijfels over Proper, maar ik ben echt onder de indruk. Goed, het gros zijn opnames uit de jaren 30/40/50 zijn, dus hi-fidelity naar de maatstaven van nu is natuurlijk niet reëel, maar het doet zeker niet onder voor de EMI twofer -- waarvan alle tracks ook op "Yes Indeed" staan overigens. 

Ik heb overigens veel EMI twofers uit die serie en vind de kwaliteit over het algemeen prima. Heel af en toe vermoed ik ook een needledropje te bespeuren, maar ben over het algemeen wel tevreden met het resultaat.

Wanneer je echt een fan bent van nederbeat/pop, zou ik zelf een platenspeler overwegen aangezien je veel van deze albuns voor 1eur pst. wel kunt vinden (behalve q65,cuby etc).

Oh, aan LP's hier in huis geen gebrek, hoor. Zeker niet aan Nederpop! Maar de CD is toch wat gebruiksvriendelijker, slijt niet en -ja, ik weet het, ik ben pietluttig- het tikt en kraakt niet. Heb het nooit over mijn hart kunnen krijgen om mijn LP's weg te doen, maar draaien doe ik ze niet of nauwelijks; wat dat betreft ben een echte CD fanaat. 

[Linx]

Ik ga zeker even kijken naar die Proper box, maar ik vind deze redelijk prijzig (+/- 30 euro 2e hands) en verder heb ik altijd een sterke voorkeur voor de originele albums in de juiste track volgorde.

Mbt tot de EMI twofers heb ik al een aantal hele matige thuis gehad o.a. Nat King sings the great Songs / Thank you pretty Baby en Julie London About the Blues / London by Light. Bij beide heeft de noise reduction alle dynamiek uit de opname getrokken.

Ik vind de EMI twofers gemiddeld genomen niet om over een huis te schrijven, maar Jeri Southern Southern Breeze / Coffee, Cigarettes & Memories, Julie London ... At Home / Around Midnight en Peggy Lee the Man I Love / If you go ( voornamelijk laatste album) zijn echt fantastisch qua opname en muziek. Verder kan ik je de geremasterde versie (Ron McMaster op Capitol) van June Christy 's got Rhythm zeer aanraden.